โครงการอุปสมบทหมู่ธรรมทายาทภาคภาษาญี่ปุ่นครั้งที่ 3
สำนักต่างประเทศ วัดพระธรรมกาย ขอเรียนเชิญยอดกัลยาณมิตรทุกท่านร่วมชักชวนชาวญี่ปุ่นหรือชาวไทยที่สามารถใช้ภาษาญี่ปุ่นได้ดี เข้าร่วมโครงการอุปสมบทหมู่ธรรมทายาทภาคภาษาญี่ปุ่นครั้งที่ 3
ทำไมโลกนี้มีหลายภาษา-ที่นี่มีคำตอบ
ในยุคของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ก่อนๆ โลกไม่มีการแบ่งแยกประเทศและพูดภาษาเดียวกันทั่วโลก ภาษาที่แตกต่างกันทำให้สื่อสารกันไม่รู้เรื่องเกิดขึ้นได้อย่างไร จะมีวิธีการอย่างไรที่จะทำให้คนทั้งโลกกลับมาพูดภาษาเดียวกันอีกครั้ง
โครงการดวงตะวันสันติภาพ (The Sun Of Peace) รุ่นที่ 6 ฤดูหนาว
บัณฑิตที่แท้คือผู้มุ่งฝึกฝนอบรมตนเอง เห็นโอกาสพัฒนาศักยภาพของตนเองที่มีอยู่ไม่จำกัด เป็นผู้ไม่ประมาทในการดำรงชีวิต มีจิตใจงดงาม ช่วยเหลือเกื้อกูลเพื่อนร่วมโลกอยู่เสมอ
เป็น อยู่ คือ... วิถีชาวอินโด
เป็น อยู่ คือ... วิถีชาวอินโด ประชากร ส่วนใหญ่เป็นสายมาเลย์ประมาณร้อยละ 95 ที่เหลือเป็นอินโด อาหรับ จีน และชาวยุโรป แต่ถ้าแบ่งตามหลักฐานชาติวงศ์วิทยาแล้ว ถือว่ามีต้นกำเนิดมาจาก 365 เชื้อชาติ รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ได้ 4 กลุ่ม คือ เมเลเนเซียน (Melanesians) โปรโตออโตรเนเซียน (Proto – Autronesians) โพลีเนเซียน (Polynesians) และโมโครเนเซียน (Micronesians) ชาวอินโดนีเซียจะมีตาคม ผมดำ ผิวสีน้ำตาล กระดูกแก้มกว้าง ตาเล็ก จมูกใหญ่ มีความสูงประมาณ 5 – 6 ฟุต ใกล้เคียงกับความสูงของคนไทย
ภาษาของพระพุทธเจ้า
คำถาม : พระพุทธเจ้าตรัสเป็นภาษาอะไร และเวลาที่ทรงแสดงธรรมเทศนา ท่านแสดงเป็นภาษาอะไร?
สาวสุกก่อนห่ามเป็นซึมเศร้า จากความสำนึกผิดและหมดภูมิใจตนเอง
เมื่อเขากลับฝรั่งเศสไป ไม่รู้ทำไมคิดถึงเหลือเกิน, สื่อรักทางอากาศ
พอเพื่อนของลูกได้ยินข่าวประกาศหามิตร ก็เลยเขียนจดหมายไปขอที่อยู่ของเขาจากนักจัดรายการ พอได้ที่อยู่มาแล้ว เพื่อนๆของลูกก็ไม่มีใครกล้าเขียนไปหาเขา ได้เอาที่อยู่มาให้ลูกและบอกให้ลูกเป็นคนเขียน ลูกก็เลยเขียนไป เขาก็ตอบกลับมา จากนั้นลูกและเขาจึงเขียนจม.ติดต่อกันเรื่อยมานานถึง 12 ปี ไม่เคยเห็นตัวจริงกันเลย เห็นแต่เพียงรูปถ่ายที่ส่งให้กันเท่านั้น จนกระทั่งปี 2534 ลูกอายุ 31 ปี เขาก็บอกรักลูก
พูดจาภาษามลายูและรู้จักศาสนาของชาวมาเลเซีย
ภาษาราชการ คือ ภาษามลายู (หรือภาษามาเลย์) ส่วนภาษาอื่นๆที่ใช้ในการติดต่อได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน และภาษาพื้นเมือง
อานุภาพความสุขอยู่ที่ใจ ยืดอายุขัยออกไปได้นาน ถึง 10 ปี
เดินตามทางของบัณฑิต ตอนที่ ( ๒ )
บุคคลให้ทานไม่ได้เพราะเหตุผล ๒ ประการ คือ ความ ตระหนี่ และความประมาท บัณฑิตผู้รู้แจ้ง เมื่อต้องการบุญพึงให้ทาน คนตระหนี่กลัวความอดอยากยากจน เพราะความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่ผู้ไม่ให้ และจะกลับมามีผลต่อคนพาลผู้หลงผิด ฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่แล้วรีบให้ทาน เพราะบุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า